ถ้ามองว่า “ผู้หญิงคือรางวัล” เราก็กำลังมองผู้หญิงเป็นสิ่งของอยู่หรือเปล่า

เราคิดว่าความคิดที่ว่า “ผู้หญิงคือรางวัล” ฟังเผิน ๆ อาจเหมือนเป็นการยกคุณค่าให้ผู้หญิง แต่พอมองลึกลงไป มันมีอะไรแปลก ๆ อยู่เหมือนกัน

เพราะคำว่า “รางวัล” หมายถึงสิ่งที่ใครบางคน ได้รับ หลังจากทำบางอย่างสำเร็จ

ทำงานหนัก → ได้เงิน

ชนะการแข่งขัน → ได้ถ้วย

พัฒนาตัวเองสำเร็จ → ได้ผู้หญิงดี ๆ สักคน

พอวางผู้หญิงไว้ในโครงสร้างเดียวกัน ผู้หญิงก็ถูกเปลี่ยนจาก มนุษย์คนหนึ่งที่มีความคิด ความต้องการ และสิทธิ์เลือกชีวิตของตัวเอง ให้กลายเป็นสิ่งที่อีกคนควร “ได้รับ”

และตรงนี้แหละที่มันเริ่มคล้ายการมองคนเป็นสิ่งของ

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การคิดว่าคนรักมีคุณค่า แน่นอนว่าคนที่เรารักอาจเป็นสิ่งล้ำค่ามากในชีวิตเราได้

แต่ “คุณมีค่ามากสำหรับฉัน” กับ “คุณคือรางวัลของฉัน” เป็นคนละความคิด

ประโยคแรกยังเห็นอีกฝ่ายเป็นคน

ส่วนประโยคหลัง ถ้าใช้จริงจังเกินไป มันอาจซ่อนแนวคิดว่า

ฉันทำทุกอย่างถูกต้องแล้ว เพราะฉะนั้นฉันสมควรได้คนแบบเธอ

แต่ความสัมพันธ์ไม่ได้ทำงานแบบนั้น

ไม่มีใครสะสมแต้มชีวิตครบแล้วมีสิทธิ์ได้รับมนุษย์อีกคนเป็นของตอบแทน

คุณอาจหล่อขึ้น รวยขึ้น เก่งขึ้น ใจดีขึ้น หรือประสบความสำเร็จขึ้นมากแค่ไหน อีกฝ่ายก็ยังมีสิทธิ์ที่จะไม่เลือกคุณอยู่ดี

และนั่นไม่ได้แปลว่าคุณไม่ได้ดีพอ

มันแปลเพียงว่า มนุษย์ไม่ใช่รางวัล

ความสัมพันธ์ที่ดีจึงไม่ควรเป็นเรื่องของคนหนึ่ง “ชนะ” แล้วได้อีกคนมา

แต่น่าจะเป็นเรื่องของคนสองคนที่มองกันในฐานะมนุษย์เท่ากัน แล้วพูดว่า

“ฉันเลือกเธอ”

และอีกคนก็ตอบได้อย่างอิสระว่า

“ฉันก็เลือกเธอเหมือนกัน”

บางทีสิ่งที่ควรเรียกว่า “รางวัล” จริง ๆ จึงไม่ใช่ผู้หญิงหรือผู้ชายคนไหนเลย

แต่คือ การได้เจอความสัมพันธ์ที่คนสองคนเลือกกันโดยไม่มีใครเป็นเจ้าของใคร