ไปเจอมา คนหนึ่งเขากำลังอ่านหนังสืออยู่ แล้วเจอประโยคหนึ่งที่ทัชใจมาก

“เราแต่ละคนเป็นเสมือนหนังสือรอวันถูกเปิดอ่าน เราต่างหวังให้มีใครสักคนหยิบเราขึ้นอ่านโดยไม่ปิดทิ้งกลางคัน หวังให้เขาไม่พูดจาวิจารณ์พล่อย ๆ เหมือนเข้าใจเราปรุโปร่ง ทั้งที่เปิดอ่านเพียงผิวเผิน และหวังให้มีคนค้นพบคุณค่าว่า เราคือหนังสือเล่มพิเศษหนึ่งเดียวท่ามกลางหนังสืออีกมากมาย”

อันนี้เราเห็นด้วยมาก ๆ เลยว่า ใช่

มนุษย์ทุกคนเปรียบเสมือนหนังสือที่รอวันถูกเปิดอ่าน

และเราก็ไม่อยากโดนทิ้งกลางคัน

เราอยากจะอยู่กับใครสักคนให้รอดไปตลอด ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน เป็นคนรัก หรือความสัมพันธ์แบบไหนก็ตาม

เราไม่ได้อยากจะเปลี่ยนคนรักบ่อย ๆ

ไม่ได้อยากจะเสียความสัมพันธ์กับเพื่อน

ไม่ได้อยากจะเริ่มต้นทำความรู้จักใครใหม่ตั้งแต่หน้าแรกซ้ำไปซ้ำมา ถ้าเล่มเดิมยังอ่านกันต่อได้

ส่วนเรื่องที่มีใครบางคนวิจารณ์เรา ทั้ง ๆ ที่เขายังไม่รู้จักเราดีพอ เราก็คงหวังเหมือนกันว่าเขาจะไม่พูดอะไรแบบนั้น

แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้

เพราะบางคนอ่านเราแค่ไม่กี่หน้า แล้วก็คิดว่าเขาเข้าใจทั้งเล่มแล้ว

บางคนเห็นแค่หน้าปก ก็สรุปไปแล้วว่าเราเป็นหนังสือแบบไหน

บางคนเปิดอ่านตรงกลาง แล้วเอาหน้านั้นมาตัดสินทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้าและหลังจากนั้น

แต่เราก็ห้ามไม่ได้หรอกว่าใครจะอ่านเราแบบไหน

และแน่นอนว่าเราก็หวังเหมือนกันว่า วันหนึ่งจะมีใครสักคนพบคุณค่าว่าเราเป็นคนพิเศษ ท่ามกลางผู้คนอีกมากมายบนโลกใบนี้

ประโยคนี้จึงจริงมากสำหรับเรา

แล้วก็ใช่อีกอย่างหนึ่งว่า

มนุษย์ทุกคนล้วนพิเศษ

ทุกคนเกิดมาพร้อมกับความพิเศษของตัวเอง

มันทำให้นึกถึงเพลง Something Just Like This

ในเพลงมีการพูดถึง Achilles, Hercules, Superman, Batman หรือ Spider-Man คนที่มีพลัง มีความสามารถพิเศษ หรือเป็นเหมือนฮีโร่

แต่สุดท้ายสิ่งที่คนคนหนึ่งต้องการกลับไม่ใช่คนแบบนั้น

เราไม่ได้ต้องการคนที่สมบูรณ์แบบ

ไม่ได้ต้องการเทพเจ้า

ไม่ได้ต้องการซูเปอร์ฮีโร่

เราอาจจะแค่อยากมีคนคนหนึ่งที่รักเรา ในแบบที่เราเป็นเท่านั้นเอง

ฟังดูเหมือนเป็นความรักธรรมดามากนะ

แต่จริง ๆ มันอาจเป็นหนึ่งในความรักที่เป็นอุดมคติที่สุดแบบหนึ่งเลยก็ได้

เพราะการที่มีใครสักคนรู้ว่าเราไม่ได้สมบูรณ์แบบ

รู้ว่าเรามีด้านที่ไม่น่ารัก

รู้ว่าในหนังสือเล่มนี้ไม่ได้มีแต่บทที่สวยงาม

มีหน้าที่เขียนผิด

มีหน้าที่เลอะ

มีบทที่น่าเบื่อ

มีตอนที่อ่านแล้วยังไม่เข้าใจ

แต่เขาก็ยังอยากอ่านต่อ

มันไม่ธรรมดาเลยนะ

แล้วในอีกด้านหนึ่ง คนทุกคนก็ดูเหมือนจะธรรมดา

เราเดินสวนกันบนถนนเป็นร้อยเป็นพันคน

แต่จริง ๆ แล้วทุกคนคือคนพิเศษ

เพราะไม่มีใครเหมือนคุณ

ไม่มีใครมีทุกอย่างเหมือนคุณ

ไม่มีใครมีประสบการณ์ชีวิตเหมือนคุณทั้งหมด

ไม่มีใครเติบโตมาในแบบเดียวกับคุณทุกอย่าง

ไม่มีใครคิดทุกอย่างเหมือนคุณ

ไม่มีใครรู้สึกกับทุกเรื่องเหมือนคุณ

ต่อให้เป็นฝาแฝด หน้าตาเหมือนกัน โตมาด้วยกัน ประสบการณ์ภายในก็ยังไม่เหมือนกันทั้งหมดอยู่ดี

เพราะฉะนั้นคุณคือคนพิเศษของโลกใบนี้จริง ๆ

ไม่ใช่พิเศษในความหมายว่าเหนือกว่าคนอื่น

แต่พิเศษเพราะ คุณมีอยู่เพียงหนึ่งเดียว

เหมือนหนังสือเล่มหนึ่งที่อาจมีหนังสืออีกเป็นล้านเล่มอยู่ในห้องสมุดเดียวกัน

แต่ไม่มีเล่มไหนมีข้อความทุกบรรทัดเหมือนเล่มนี้

แล้วถ้าตอนนี้คุณกำลังรอใครสักคนอยู่

กำลังรอว่าเมื่อไหร่จะมีใครมาเปิดอ่านเรา

เมื่อไหร่จะมีคนเห็นคุณค่าเรา

เมื่อไหร่จะมีคนเลือกเราออกมาจากหนังสืออีกเป็นพันเป็นหมื่นเล่ม

จริง ๆ คุณไม่ต้องรอก็ได้

คุณใช้ชีวิตไปเลย

ทำชีวิตของคุณต่อไป

เขียนหน้าต่อไปของตัวเองไปเรื่อย ๆ

วันหนึ่งคนคนนั้นอาจเดินเข้ามาหาคุณเอง

และตลกดีนะ

มันอาจจะเป็นวันที่คุณไม่ได้ต้องการเขาแบบที่คุณเคยต้องการในตอนแรกแล้วก็ได้

วันที่คุณไม่ได้รู้สึกว่า

“ฉันต้องมีใครสักคนมาอ่านฉัน ไม่อย่างนั้นฉันไม่มีคุณค่า”

เพราะถึงวันนั้นคุณอาจรู้แล้วว่า

ต่อให้ไม่มีใครหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่าน

หนังสือเล่มนี้ก็ยังมีคุณค่าของมันอยู่ดี

แล้วเราก็ต้องทำใจกับธรรมชาติของความสัมพันธ์ด้วยเหมือนกัน

บางทีมันก็คล้ายดวงดาวที่โคจรเข้ามาใกล้กัน แล้ววันหนึ่งก็โคจรห่างออกไป

บางคนเปิดหนังสือเรา อ่านไปได้ครึ่งเล่ม แล้วปิด

บางคนอ่านแค่ไม่กี่หน้า

บางคนอ่านเกือบจบ

บางคนอาจกลับมาเปิดอ่านใหม่อีกครั้งหลังจากผ่านไปหลายปี

และบางคนอาจไม่เคยเปิดเราอ่านเลย

ธรรมชาติของหนังสือบางเล่มอาจเป็นแบบนั้น

บางเล่มถูกเปิดอ่าน

บางเล่มถูกเปิดแล้วปิด

บางเล่มถูกเก็บไว้บนชั้นนานมาก

แต่การที่ไม่มีใครอ่านมันต่อ

ไม่ได้แปลว่าเรื่องราวข้างในไม่มีคุณค่า

และการที่ใครสักคนปิดหนังสือลง

ก็ไม่ได้แปลว่าหนังสือเล่มนั้นไม่ดี

บางครั้งมันแค่ไม่ใช่เวลาของเขาที่จะอ่านต่อ

หรือบางที เรื่องของเรากับเขาอาจจบลงตรงหน้านั้นพอดี

แต่หนังสือของเราไม่ได้จบตามเขาไปด้วย

เรายังเขียนหน้าต่อไปได้

และบางที

คนที่สำคัญที่สุดที่ควรอ่านหนังสือเล่มนี้ให้จบตั้งแต่ต้นจนถึงหน้าสุดท้าย

ก็คือตัวเราเอง

---

อยากทำไอเดียของคุณให้เป็นงานจริง?

ดูบริการ Commission ทั้งหมดของ Muimeisan ได้ที่

Commission

สอบถามทาง LINE

https://line.me/ti/p/qFbzE7n12A

ถ้าชอบงานเขียน ความคิด เรื่องความสัมพันธ์ ศิลปะ และเรื่องเล่าแบบนี้ ฝาก E-book “มึงตื่นค่ะ” ไว้ด้วยนะ

ซื้อแล้วดาวน์โหลดเป็น PDF เก็บไว้ในเครื่อง และกลับมาอ่านเมื่อไรก็ได้

E-book “มึงตื่นค่ะ”
https://muimeisan.art/digital-products/product/97/