บางทีเราไม่ได้เขียนนิยายไม่ออก
บางทีเราไม่ได้เขียนนิยายไม่ออก

บางทีเราไม่ได้เขียนนิยายไม่ออก
เราแค่กำลังพยายามเขียนเรื่อง
ที่เรายังมองไม่เห็นว่ามันเกิดขึ้น “ที่ไหน”
เรานั่งอยู่หน้าจอเดิม
เคอร์เซอร์กะพริบอยู่หลังประโยคสุดท้าย
พระเอกควรพูดอะไรต่อ
นางเอกควรเดินไปทางไหน
ฉากนี้ควรเกิดอะไรขึ้น
คิดเท่าไรก็เหมือนทุกอย่างเงียบ
แล้วเราก็เริ่มสงสัยว่า
หรือจริง ๆ เราหมดเรื่องจะเขียนแล้ว
แต่หลายครั้ง สิ่งที่หายไปอาจไม่ใช่ “เรื่อง”
มันคือโลกที่เรื่องนั้นกำลังอาศัยอยู่
เราอาจรู้ว่าตัวละครสองคนรักกัน
แต่ยังไม่รู้ว่าเขาเจอกันใต้แสงแบบไหน
รู้ว่าเขาทะเลาะกัน
แต่ยังไม่เห็นว่าตอนนั้นรอบตัวเงียบแค่ไหน
รู้ว่าคนหนึ่งกำลังจะจากไป
แต่ยังไม่รู้ว่าบนโต๊ะมีแก้วกาแฟที่เย็นไปแล้ว
หรือข้างนอกกำลังมีฝนตก
หรืออีกคนกำลังยืนอยู่ตรงประตูโดยไม่กล้าพูดอะไร
พอโลกยังไม่มีรายละเอียด
ตัวละครก็เหมือนคนที่ถูกวางไว้กลางห้องสีขาว
เราอาจรู้จักชื่อเขา
รู้ว่าเขานิสัยยังไง
รู้ด้วยซ้ำว่าตอนจบจะเป็นแบบไหน
แต่เขายังไม่มีที่ให้เดิน
และพอไม่มีที่ให้เดิน
เราก็เลยรู้สึกว่าเขา “ไม่ยอมเดิน”
นี่อาจเป็นเหตุผลที่บางคืน
ยิ่งพยายามคิดพล็อตยิ่งตัน
เราเอาแต่ถามว่า
“ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น?”
ทั้งที่คำถามที่ช่วยกว่าอาจเป็น
“ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”
เขามองเห็นอะไรจากหน้าต่าง
ห้องนี้มีกลิ่นอะไร
เมืองนี้ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยหรืออึดอัด
เขากลัวถนนเส้นไหน
เขาชอบกลับไปที่ไหนเวลาคิดอะไรไม่ออก
สถานที่ไหนมีความหมายกับเขาโดยที่คนอื่นไม่รู้
พอเริ่มเห็นสิ่งเหล่านี้
เรื่องบางเรื่องจะค่อย ๆ ขยับเอง
เพราะตัวละครไม่ได้มีชีวิตจาก “ข้อมูลตัวละคร”
เขามีชีวิตจากโลกที่กดทับเขา
ปลอบเขา
ล่อลวงเขา
ทำให้เขาเลือก
และบางครั้งก็ทำให้เขากลายเป็นคนที่เขาไม่คิดว่าจะเป็น
นักเขียนจำนวนมากโทษตัวเองเร็วเกินไปว่า
“เราไม่มีไอเดียแล้ว”
ทั้งที่จริงเราอาจมีไอเดียอยู่เต็มมือ
แค่ยังไม่มีพื้นให้มันยืน
ครั้งหน้าถ้าเปิดไฟล์แล้วเขียนต่อไม่ได้
อาจไม่ต้องรีบถามว่าพล็อตจะไปทางไหน
ลองมองไปรอบ ๆ เรื่องนั้นก่อน
สร้างถนนขึ้นมาสักเส้น
เปิดไฟในห้องสักดวง
วางเก้าอี้ไว้ข้างหน้าต่าง
ให้ฝนตก หรือให้แดดแรงเกินไปก็ได้
บางทีเราไม่ได้ต้อง “คิดเรื่อง” เพิ่มเลย
เราแค่ต้องเปิดประตูให้เห็นโลกของมัน
เพราะเมื่อโลกเริ่มมีชีวิต
ตัวละครมักจะรู้เองว่าเขาควรเดินไปทางไหน
เพราะเมื่อโลกเริ่มมีชีวิต
ตัวละครมักจะรู้เองว่าเขาควรเดินไปทางไหน
และบางครั้ง จุดเริ่มต้นของโลกนั้นอาจมาจากภาพเพียงภาพเดียว
ถ้ากำลังมองหา visual ที่ช่วยให้เห็นบรรยากาศของเรื่องชัดขึ้น เรารวมปกนิยายสำเร็จรูปไว้ตรงนี้
ดู Ready Covers
