“ผู้หญิง 35 แก่แล้ว ไม่สวยแล้ว จะเอาเหรอ” — ชอบแบบไหนก็เลือกแบบนั้น ไม่ต้องเหยียบคนอื่นให้ตัวเองดูสูง
ไปเจอประเด็นหนึ่งใน Threads ประมาณว่า
“ผู้หญิง 35 แก่แล้ว ไม่สวยแล้ว จะเอาเหรอ”
อ่านแล้วรู้สึกว่า จริง ๆ เรื่องนี้ไม่ได้อยู่ที่อายุ 35 เลยด้วยซ้ำ
คนเรามีสเปกได้
ชอบคนอายุน้อยกว่าได้
ชอบคนอายุมากกว่าได้
ชอบหน้าตาแบบไหน ไลฟ์สไตล์แบบไหน ก็เลือกในสิ่งที่ตัวเองชอบได้เต็มที่
แต่ “ฉันไม่เลือก” กับ “สิ่งนั้นไม่มีคุณค่า” เป็นคนละเรื่องกัน
ถ้าเราไม่ชอบใคร ก็แค่ไม่เลือกเขา
ไม่จำเป็นต้องประกาศว่าเขาแก่ เขาหมดสวย เขาไม่มีใครเอา หรือพยายามทำให้คนอีกกลุ่มหนึ่งดูด้อยลง เพื่อให้ตัวเองรู้สึกว่าเป็น “ผู้เลือก” ที่อยู่เหนือกว่า
เพราะความมั่นใจจริง ๆ ไม่ต้องมีคนอื่นนอนอยู่ใต้เท้า
คนที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร มักพูดง่ายมากว่า
“เราไม่ได้ชอบแบบนั้น”
แล้วจบ
ไม่ต้องเติมว่า
“ใครจะเอา”
“หมดราคาแล้ว”
“แก่แล้ว”
“สู้เด็กไม่ได้”
เพราะทันทีที่ต้องลดคุณค่าคนอื่นเพื่อยืนยันคุณค่าของตัวเอง ประเด็นมันก็ไม่ใช่เรื่อง “รสนิยม” อย่างเดียวแล้ว
และอายุ 35 ก็ไม่ได้มีเวทมนตร์อะไรที่พอข้ามวันเกิดแล้วความสวย ความสามารถ เสน่ห์ ประสบการณ์ ความมั่นคง หรือคุณค่าของมนุษย์จะหายไปพร้อมเทียนบนเค้ก
บางคนตอน 35 เพิ่งรู้จักตัวเองดีที่สุดด้วยซ้ำ
รู้ว่าอะไรเอา
อะไรไม่เอา
ใครควรอยู่
ใครควรผ่าน
บางทีสิ่งที่ทำให้คำพูดประเภทนี้ฟังดูมีปม ไม่ใช่เพราะคนพูด “ไม่เลือกผู้หญิง 35”
แต่เพราะแค่จะบอกว่าตัวเองชอบอะไร
ยังต้องลากคนอีกกลุ่มหนึ่งลงมาเป็นบันไดให้ตัวเองยืนสูงขึ้น
มีสเปกได้ แต่ไม่ต้องเหยียด
เลือกได้ แต่ไม่ได้แปลว่าคนที่เราไม่เลือกหมดคุณค่า
สองอย่างนี้แยกกันให้ออก แค่นั้นเลย