ไปเจอมาในเธรด
“The right person will help you fly, not damage your wings.”
“คนที่ใช่จะช่วยให้เราโบยบิน ไม่ใช่ทำลายปีกของเรา”
คือจริง ๆ ถามว่าเห็นด้วยกับความคิดนี้ไหม เราว่ามันก็จริงในระดับหนึ่งนะ
คือคนที่ใช่ก็ควรจะช่วยให้เราเติบโต ไม่ใช่คอยทำลายเรา
แต่นั่นก็เป็นวิธีมองแบบหนึ่งเหมือนกัน
เพราะบางทีการที่อะไรบางอย่างในชีวิตเราถูกทำลาย มันก็ทำให้บางอย่างในตัวเราเติบโตขึ้นมาได้เหมือนกัน
คนบางคนเข้ามาในชีวิตของเรา ไม่ได้เข้ามาเพื่อทำให้เรามีความสุขอย่างเดียว
บางคนเข้ามาแล้วทำให้เราพบกับความทุกข์อย่างสาหัสด้วยซ้ำ
แต่สุดท้ายเรากลับเติบโตขึ้นจากสิ่งนั้น
แล้วเราจะบอกเขาเหรอว่าเขาเป็นคนไม่ดี
ก็อาจจะไม่ใช่เสมอไป
เพราะบางทีการเติบโตของคนเราก็ไม่ได้มาจากการที่มีใครทำอะไรดี ๆ กับเราเท่านั้น
บางครั้งเราโตเพราะมีคนรักเรา
บางครั้งเราโตเพราะมีคนทำให้เราเจ็บ
บางครั้งเราโตเพราะมีคนจากไป
บางครั้งเราโตเพราะมีคนอยู่กับเรา
แน่นอนว่าการที่เราเติบโตจากความเจ็บปวด ไม่ได้หมายความว่าสิ่งที่อีกฝ่ายทำกับเราจะกลายเป็นเรื่องถูกต้องนะ
ถ้าเขาทำร้ายเรา เขาก็ยังทำร้ายเราอยู่ดี
เพียงแต่มนุษย์เรามีความสามารถที่จะเอาสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ไม่ว่าจะดีหรือร้าย มาทำให้ตัวเองเติบโตต่อได้
ดังนั้นเราก็เลยไม่ได้มองง่าย ๆ ว่าใคร “ใช่” หรือ “ไม่ใช่” เพียงเพราะเขาทำให้ชีวิตเราดีขึ้นหรือแย่ลง
ถ้าหากนิยามแค่ว่า
“คนที่ใช่จะช่วยให้เราโบยบิน”
จริง ๆ นิยามนี้อาจจะไม่ได้หมายถึงคนรักอย่างเดียวก็ได้
มันอาจหมายถึงเพื่อน
ครอบครัว
คนรอบตัว
ครู
หรือคนที่อยู่ในวงรอบ ๆ ชีวิตเรา
ใครบางคนอาจพูดอะไรกับเราแค่ประโยคเดียวแล้วเปลี่ยนชีวิตเราไปเลยก็ได้
แต่ถ้าหมายถึง “คนรัก” แล้วเรามองแค่มุมว่า คนที่ใช่จะต้องเข้ามาช่วยให้เราบิน เรากลับรู้สึกว่ามันเหมือนกับว่าเรากำลังคาดหวังให้อีกฝ่ายต้องเข้ามา “ช่วย” เราอะไรสักอย่าง
เขาจะต้องเข้ามาพัฒนาเราเหรอ
เขาจะต้องทำให้เราดีขึ้นเหรอ
เขาจะต้องทำให้ชีวิตเราก้าวหน้าขึ้นเหรอ
แล้วถ้าเขาไม่ได้ทำสิ่งเหล่านั้น เขาจะกลายเป็นคนที่ไม่ใช่หรือเปล่า
ตรงนี้แหละที่เรารู้สึกว่าน่าสนใจ
เพราะบางทีการมองว่า
“คนที่ใช่จะช่วยให้เราโบยบิน”
ก็อาจกลายเป็นอุดมคติอีกแบบหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
เรากำลังตามหาอะไรอยู่
เรากำลังตามหาคนคนหนึ่งที่ต้องมีคุณสมบัติครบทุกอย่างตามที่เราจินตนาการหรือเปล่า
ต้องสนับสนุนเรา
ต้องเข้าใจเรา
ต้องทำให้เราเติบโต
ต้องทำให้เรามั่นใจ
ต้องทำให้ชีวิตเราดีขึ้น
ต้องทำให้เราบินได้
แล้วเราก็เรียกคนคนนั้นว่า “คนที่ใช่”
แต่จริง ๆ แล้วบางทีเราอาจไม่ได้ต้องตามหาคนที่ใช่เลยก็ได้
เพราะในมุมของเรา มนุษย์อาจไม่มีสิ่งที่เรียกว่า “คนที่ใช่” แบบตายตัวขนาดนั้น
เราอาจมีแต่คนที่เข้ามาในชีวิต แล้วแต่ละคนก็กลายเป็นครูของเราในรูปแบบต่าง ๆ
บางคนสอนเราว่าความรักเป็นยังไง
บางคนสอนเราว่าเราไม่ควรยอมรับอะไร
บางคนสอนเราเรื่องการให้อภัย
บางคนสอนเราเรื่องขอบเขต
บางคนสอนเราว่าการสูญเสียเป็นยังไง
และบางคนก็สอนเราว่า การมีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ อย่างสงบ ๆ มันมีค่าขนาดไหน
ในความเชื่อของเรา บางทีถ้าบทเรียนระหว่างเรากับใครบางคนยังไม่จบ เขาก็อาจยังอยู่ในชีวิตเราไปเรื่อย ๆ
แต่วันหนึ่ง ถ้าสิ่งที่เราต้องเรียนรู้จากกันมันจบลงแล้ว เขาก็อาจเดินออกไป
มันไม่ได้แปลว่าเขาเคยเป็น “คนที่ผิด”
และก็ไม่ได้แปลว่าเขาเคยเป็น “คนที่ใช่”
เขาอาจเป็นแค่คนที่เข้ามาอยู่ในช่วงหนึ่งของชีวิตเรา แล้วทิ้งบางอย่างเอาไว้ให้เราเรียนรู้
แค่นั้นเอง
ส่วนเรื่องการพัฒนาตัวเอง เราว่าสุดท้ายแล้วมันก็ยังเป็นหน้าที่ของเรา
เราเป็นคนพัฒนาตัวเอง
เราเป็นคนสร้างชีวิตของตัวเอง
เราเป็นคนฝึกบินเอง
อีกคนไม่ควรต้องมีหน้าที่สร้างปีกให้เรา
แต่ถ้ามองในมุมของคนรัก เรากลับรู้สึกว่าคนรักไม่จำเป็นต้อง “ช่วย” เราอะไรมากมายขนาดนั้นเลยก็ได้
บางทีเขาแค่อยู่เฉย ๆ
แค่การมีอยู่ของเขาก็ทำให้เราอยากพัฒนาตัวเองแล้ว
ไม่ใช่เพราะเขาบังคับให้เราเปลี่ยน
ไม่ใช่เพราะเขาบอกว่าเราต้องเก่งขึ้น
ไม่ใช่เพราะเขาพยายามสร้างเราให้เป็นคนใหม่
แต่เพราะเมื่อเรารักใครสักคน เราอาจอยากเป็นตัวเองในเวอร์ชันที่ดีขึ้นขึ้นมาเอง
เราอยากดูแลชีวิตตัวเองให้ดี
อยากรับผิดชอบตัวเองให้มากขึ้น
อยากรักษาความสัมพันธ์นั้นให้ดีขึ้น
การเติบโตแบบนั้นเกิดจากตัวเราเอง
เขาเพียงแค่มีอยู่
และการมีอยู่ของเขาทำให้บางอย่างในตัวเราอยากเติบโต
เพราะฉะนั้น ถ้าถามเราว่า
“คนที่ใช่คือคนที่ช่วยให้เราโบยบินหรือเปล่า”
เราอาจตอบว่า
ไม่จำเป็น
เพราะเขาไม่ต้องทำให้เราบินก็ได้
ปีกเป็นของเรา
ชีวิตเป็นของเรา
การเติบโตก็เป็นของเรา
เขาไม่จำเป็นต้องช่วยอะไรเราหรอก
บางทีแค่เขามีอยู่
และการมีอยู่ของเขาทำให้เราอยากเติบโตขึ้นด้วยตัวเอง
แค่นั้นก็น่าจะพอแล้ว
ถ้าชอบงานเขียน ความคิด เรื่องความสัมพันธ์ ศิลปะ และเรื่องเล่าแบบนี้ อ่านงานอื่น ๆ ของเราได้ที่
https://muimeisan.art
และถ้าชอบวิธีที่เราหยิบเรื่องรอบตัวมาคิดต่อ ฝาก E-book “มึงตื่นค่ะ” ไว้ด้วยนะ ซื้อแล้วดาวน์โหลดเป็น PDF เก็บไว้ในเครื่อง อ่านเมื่อไรก็ได้
E-book “มึงตื่นค่ะ”
https://muimeisan.art/digital-products/product/97/